Fotoğrafım
Okuduklarım... Dinlediklerim... İzlediklerim... Aklıma takılanlar...

28 Aralık 2012 Cuma

2012'nin son yazısı: "Hadi bana eyvallah!"

Yılı bitiren yazılara inanmam.

Yıl sonu değerlendirmeleri zorlama gelir.

İki liste arasında kaldım mı cereyan yapar, sırtım başım tutulur.

Gereksiz samimiyetler, suyunun suyu vampir filmi izlemişim etkisi yaratır.

Kibire, kibritle yürüyesim var.

Tek kaşı kalkmış kişinin, kafasına kravat bağlayıp kemerine rakı kadehi sıkıştıran adamdan pek farkı yok gözümde.

Metroyu hep kılpayı kaçırdım. Sonraki tren ne zaman gelir bilemem? Gelmezse gelmesin, yürümeyi severim zaten.

Ekmeği yemeğin suyuna banmadıktan, şamandıra yapmadıktan sonra ne anlamı var sofrada oturmanın? Ekmek bulana ne mutlu.

Ne işler yaptım, ne insanlar tanıdım. Bazen kalabalık, bazen tenhaydım.

Bir odada yaşadım. Odanın darasıyla tartıldım, terazisi hırsı olanlarca.

Ben teraziyle çıkmadım yola, göz kararı attım her adımı.

Küfür ettim. Küfür gibi yaşamaktan iyidir.

Dedikodu edene, edip de sonra yüze gülene, gülüp de yine gömene, gömüp de duasında gözyaşı dökene... Neyse, küfür bile az kimi zaman.

Sulu sepken geldim kimine; cevabı cebimdeki mektuptadır, kimse sokamaz o cebe elini.

Sustum. Kendime bile sustum. O kadar sustum ki herkes durmadan konuştuğumu sandı.

Çenem düştü, ne diyeyim? Yine de dert değil, konuştuğumdan çok okudum; yeter bu bana.

"Sen hiç üzülmez, hep böyle güler misin?" dedi kimileri, Açıktan yavşak demeye korkanlardır uzun cümle kuranlar. "O kadar üzülüyorum ki halinize, gülmekten katılıyorum," demedim.

Ben ne dersem diyeyim bir yıl daha bitti. Takvime bağlı yaşamadım,  zamanın cetveliyle dayak yemişliğim var ne de olsa...

"Bir arkadaşa bakıp çıkacağım," diye girdim dünyaya, o arkadaşı bir türlü göremediğim için dolaşıp duruyorum ortalıkta.

Bu yıl da bitti. Önümüzdeki yıllara bakacağız.

Hadi bana eyvallah!

16 yorum:

Leyla dedi ki...

Seneye görüşürüz o zaman :)

Adsız dedi ki...

Yekta Kopan "kişisel" vedalar da etse, artık "edebiyata" mal oluyor bana göre.. Çocukluğumun "Güçlü Şirin"i ne kadar güçlü bir yazar oldukça, ben de o kadar sevindirik oluyorum :)

Sevgiler..

İyi yıllar..

mutdnz dedi ki...

"Öyle ketumum ki artık kendime bile anlatmıyorum."
"Sustum. Kendime bile sustum. O kadar sustum ki herkes durmadan konuştuğumu sandı."

Bundan başka söylenecek ne var ki?

Adsız dedi ki...

Okuduğum en Iyi cümleler.

Mahmutun güncesi dedi ki...

Yeni yılda da güzel öykülerinizi bekleyeceğim...Yazılarınızı okuyacağım...Buram buram sanat kokan proğramınızı zamanım elverirse yine izleyeceğim...
İyi ylaılr dileklerimle mutlu kalın.

Enes Biga dedi ki...

Eyvallah :)

Özer Öztürk dedi ki...

elinize yüreyinize neyse işte iyi ki de okumuşum senenin son yazısını.

Seda dedi ki...

Bir kaç hafta önce yazdığınız bir yazıdan sonra Pal Sokağı Çocukları'nı yeniden okudum. Bir yetişkin olarak ilk kez... İnsandan umudumu kesmek istemiyorum. Bir yerlerde Boka, Nemecsek gibilerinin olduğuna, olacağına inanmak istiyorum. Adalet, vicdan, sadakat... Neden olmasın?

SİBEL dedi ki...

NE GÜZEL Bİ YAZI OLMUŞ BU BÖYLE NE KADAR ÇOK KENDİNDEN ŞEY BULUYO İNSAN ELLERİNİZE SAĞLIK

İYİ YILLAR

Atyarisindaki Eşek dedi ki...

Sn Yekta, bayıldım!

bigi dedi ki...

"Takvime bağlı yaşamadım, zamanın cetveliyle dayak yemişliğim var ne de olsa...
"Bir arkadaşa bakıp çıkacağım," diye girdim dünyaya, o arkadaşı bir türlü göremediğim için dolaşıp duruyorum ortalıkta."

çok güzel...

Adsız dedi ki...

iyi yazmışsın hafız

zeze dedi ki...

Yekta Kopan önümüzdeki yıl da, sonraki yıllarda da yazsın. hep hep hep yazsın...

sevgiler...

amele mühendis dedi ki...

Tam düşüncelerimi anlatan güzel bir yazı olmuş. O kadar kutlamalar oluyor, hindi katliamı oluyor vs vs.

E peki değişen ne? Sadece bir rakam.

Neyse. 2013'de de sık sık yazmanız dileğiyle.

ahmet dedi ki...

Yeni yıla girdik... Ama ne var ki.. Tas aynı hamam hep aynı... Yine madenciler ölüyor.. Yine zamlar yine .. :))

Unknown dedi ki...

Yeni yıl kayıplarla başladı ama sizin gibi güçlü yazarları okudukça umut hep var diyorum :) Hep gülümseyin siz sıcacık, baktıkça içimiz açılsın, hep yazın siz samimi, okudukça düşünelim... Hep olun hayatımızda sesinizle, öykülerle..