29 Kasım 2011 Salı

Birinci Tekil Şahıs.10

Ben bir tiyatro oyunuyum, genel provası yapılmamış...

5 yorum:

Adsız dedi ki...

Meandshadows dedi ki; Ben seyircisi az tiyatro salonlarinda yalniz koltuklarin sessiz dramiyim, sadece seyirci yokken oynanan...

Etkin Fare dedi ki...

Ben bir opera oyunuyum, cesaretle sahnelenen! (Bkz. İstanbul Operası'nın Britten, Kötülüğün Döngüsü temsili)

zeynep dedi ki...

bir piyanoyum, yıllarca büyük bir salona hikayeler anlatmış, sonra aynı salonun tavan arasına sıkışmış.
(tiyatro'dan piyano)

fazilettekin dedi ki...

Odanın ortasına yatırmışlar boylu boyunca. Elini tutan ağlar, ağlayan kalkar, oturan elini tutar. Eli cansız. Soğuk. Yanık helva kokusu. Yaşmaklı kadınlar, yüzleri kırış kırış, yaşlı. Onlar bilirler bu sahneleri. Ben bilmem. Her seferinde yerimi, rolümü, sözümü şaşırırım. Otururum, kalkarım, konuşmaya başlar hemencecik susarım. Her şey bölük pörçüktür içimde. Parçaları birleştiremem. Ezberim bozulur. Halbuki yaşmaklı bir kadındı beni büyüten. Anlatmıştı ölümü de, hayatı olduğu kadar. Mezarına götürmüştü kocasının. İki elimi göğe çevirmeyi, mırıl mırıl dua etmeyi öğretmişti. Şimdi odanın ortasına uzanmış oynamamı bekliyor. Ellerimi göğe çeviriyorum. Bir anda unuttuğumu sandığım dua aklıma geliveriyor. Ellerim küçülüyor. Yüzüm yaşlanıyor. Oyun bitiyor.

snobdog dedi ki...

Ben bir kahve falıyım, henüz geleceği öngörülmemiş..