Fotoğrafım
Okuduklarım... Dinlediklerim... İzlediklerim... Aklıma takılanlar...

23 Haziran 2010 Çarşamba

1=2

     
uzun süre aynı kızın peşinde koşmuştuk hani. bir yokuşun tepesinde oturuyordu. işte o yokuştayım. peki yokuşun ucu aşağıda mı yukarıda mı. uç hedefindir, demiş miydin bir zamanlar bana? dediysen bile emin değilim artık. aynı kızın göğüs uçlarını emmek istediğimizde hedefimiz neydi? zaten dilimizin ucundaki sözleri bakışlarımıza dökmek istediğimizde yaşlanmadık mı? ne zaman ki çöktü kodlarımız, o an beyinlerimizin ulaştığı son noktada belirledik konumumuzu. kara delik, kara delik, kara delik…

o uçurumun kenarındayım.

yol bitiminden kalkan sesin, karşı konulmaz bir umursamazlıkla gelip burnumun ucuna konuyor.

bir çığlık, bir çığlık daha ve diyorsun ki : UÇ.

2 yorum:

Onur KARATAŞ dedi ki...

Uçurumun kenarındayım, ilginç bir esinti hissediyorum. Senin saçlarını okşuyor, benimse uçurum kenarında zar zor kurduğum dengemi bozmaya çalışıyor.
Anlıyorum ki rüzgarlarla da baş etmeliyim, vesair.

sihirli kurdele dedi ki...

aman Allahım!! 1'ler 0'lar ve karadelikler... 11 mart 2010 da ekleme yapmışım;karadelik sonsuzluğunda bir supernova nın yalancı aydınlığı... tüm aşıklar aynı noktada bir karadeliğin uç'suzluğunda buluşmuşlar...
u2'nun "one" şarkısının ilk kez 2 sene önce bu anlamlı olduğunu farkettim. kelimeleri yettiremeyip rakamlara sarıldığımda. senin 1 benimse 0 olduğumu anladığımda... biz aynıydık şarkıdakinin aksine, ama beraber 1 olmadık. ve ben tam olarak 27 şubat 2009 da şu cümleyi uzun 1 paragrafın sondan 2. cümlesi olarak yazmışım:
"ve insan aslında yanındaki 2.ye değil içindeki 0 (sıfır) a muhtaç."
şimdi ben başkası için 1im. sen benim 1imsin. toplandığında sonucu asla 2 olmayacak 2 adet"1" var ortada... ben gidiş yolunu bile bulamadım bu az bilinmeyenli problemde.